Muzyka jest jak choroba

Muzyka jest jak choroba. Nie ważne czego słuchasz, co grasz. Nie ważne co Ci działa na zmysły. Jak złapiesz bakcyla, przenosi się w krwiobiegu po całym organizmie. I dzieje się tak, że nie możesz przestać, zawalasz wszystko inne. Dupa ci podskakuje jak słuchasz i nic cię nie obchodzi co myślą o tobie inni. Szukasz dookoła siebie ludzi którzy kochają to tak jak ty i też im dupa na koncercie podskakuje. I kochasz też tych ludzi. Nie wiesz o nich zbyt wiele. Ale ich kochasz. I wszystko inne masz w nosie. I pędzisz tam , chociaż wiesz, że dostaniesz tylko malutką cząstkę tego, co jesteś gotów wziąć. A chcesz coraz więcej i więcej.

Znalezione na profilu FB kolegi koleżanki. 

Motywacja do grania

Tak mnie naszło o tym napisać, tak dziwnie trochę bo jak piszę jest poniedziałek wieczór, a wczoraj wróciłem z dwudniowego pleneru z Sylwią. Plener był bardzo fajny w skrócie pisząc. Nie mogło być inaczej bo byli sami swoi. Zintegrowana grupa już wcześniej nie wymagała zbytnio zapoznawania się przez co czułem się luźnie. Rytmy które ćwiczylismy były bardzo fajne. I z grupy początkującej można było coś wynieść dla siebie.

Pogoda nie sprzyjała myśleniu. Tzn. fajnie, że krótkie spodenki i koszulka z krótkim rękawem, ale było parno. Zwłaszcza w niedzielę kiedy to miałem kaca. Mogę się pocieszać tym, że tylko nie mnie wszystko się nie udawało się zagrać. Chciałbym z jednej strony wszystko zagrać od razu, ale z drugiej nie miałbym motywacji ćwiczyć teraz samemu. Dzisiaj już próbowałem i nie było tak źle.

Tak jak wypracowanie odpowiedniej techniki gry na bębnie uważam, że każdy powinien wypracować indywidualnie najlepiej poprzez praktykę, tak samo motywacja do dalszej nauki to kwestia indywidualna.

2h warsztatów z djembefola czy to za mało?

Odpowiedź Gregoria rozwala system, więc postanowiłem ją upublikować ku pamięci zachować dla wszystkich przyszłych pokoleń. Oto ona:

Doświadczony nauczyciel potrafi nauczyć entuzjastów w 3 godziny jednego rytmu z krótkim śpiewem, dundunami, breakami i kilkoma frazami solowymi lub dwóch rytmów bez nauki dundunów i śpiewu.